افغانستان یو داسې هېواد دی چې بډایه تاریخ او کلتوري میراث لري چې زرګونه کاله شاته رسېږي. په تاریخ کې دا سیمه د لرغونو تمدنونو، ځانګړې معمارۍ او ارزښتناکو تاریخي آثارو کور پاتې شوې ده. خو د څو لسیزو جګړو او شخړو له امله د دې مهمو کلتوري او تاریخي ځایونو لوی زیانونه رامنځته شوي دي.
ډېر تاریخي آثار، موزیمونه، کتابتونونه او لرغوني ځایونه د جګړو پر مهال ویجاړ شوي یا سخت زیانمن شوي دي. ځینې لرغوني جوړښتونه د بمبارۍ، بېپامۍ، لوټمارۍ او د کافي ساتنې د نشتوالي له امله له منځه تللي دي. دا زیانونه یوازې د افغانستان لپاره نه، بلکې د ټولې نړۍ لپاره یوه غمیزه ده، ځکه کلتوري میراث د ټول بشریت ګډه شتمني ده.
د تاریخي میراث له منځه تلل د یو ملت هویت کمزوری کوي او د ګرځندوی، زدهکړې او اقتصادي پرمختګ فرصتونه محدودوي. د کلتوري او تاریخي ځایونو ساتنه د ملي ویاړ د ساتلو او راتلونکو نسلونو ته د پوهې د لېږد لپاره اړینه ده. د دې ځایونو ساتنه سولې، ثبات او د حکومتونو، ټولنو او نړیوالو سازمانونو ترمنځ همکارۍ ته اړتیا لري.
په پای کې، په افغانستان کې د تاریخي میراث ساتنه یو مهم مسؤلیت دی. د شخړو پای ته رسول او د سولې ترویج کولی شي د هېواد کلتوري شتمنۍ خوندي کړي او ډاډ ورکړي چې راتلونکي نسلونه له خپل تاریخ څخه زده کړه وکړي.